Performers 2011 - 2012
Eric Sleichim
De saxofoon herbekeken als fabriek; elke klep, elke valve genereert een specifieke snelheid, klankkleur, een eigen geur. De saxofoon als metafoor voor Marcel Duchamps denkwijze rond ready-made objects, of de dode haas in Joseph Beys performance ‘Wie man den töten Hase die Bilder erklärt’.
Geluid als een tastbare textuur, een fysieke ervaring, onderwerp van wetenschappelijk onerzoek.
BL!NDMAN wordt 20;
Eric Sleichim start met BL!NDMAN in 1988. Voor deze naam inspireert hij zich op Marcel Duchamps tijdschrift ‘The Blind Man’, opgericht in 1917. Deze titel drukte het dadaïstische idee uit van een blinde gids die bezoekers door een kunsttentoonstelling leidt. Sleichim stelt zich tot doel artistieke concepten die aan de basis liggen van het werk van beeldende kunstenaars als Duchamp of Beuys te vertalen naar een muzikale taal. Met de klassieke saxofoonkwartet-bezetting als uitgangspunt legt de voormalige mede-oprichter van Maximalist! zich toe op de de ontwikkeling van onconventionele speeltechnieken, waarbij hij verschillende kunstdisciplines doorkruist en het repertoire voor het instrument op eigenzinnige wijze uitbreidt.
BL!NDMAN verwerft internationale faam met zijn pluri-disciplinaire aanpak en krijgt van meet af aan opdrachten uit de dans- en theaterwereld, werkt multimediale voorstellingen uit en voorziet een aantal stille films van live muziek. Het ensemble werkte reeds samen met artiesten als Anne Teresa De Keersmaeker, Collegium Vocale Gent, Filmfabriek, Gerry Hemmingway, Guy Cassiers, Heiner Goebbels, Ictus ensemble, Jan Fabre, Josse De Pauw, Paul Van Nevel, Peter Verhelst, Steve Lacy, Terry Riley, …
